ÜÇ ayda bir yayınlanacak, “(yeni)”(*) adında bir “kültür dergisi”ni tanıtacağım bugün.

Geniş bir kültür coğrafyasını tarayan dergi, Batı ile bizim ayrı ve kesişen birikimlerimizi tartışıyor, belli bir kavram ekseninde bize düşünme malzemesi sunuyor.
Bu sayının dosyası: “kriz”.
Her alanın kullanılmayan ya da yanlış kullanılan bölgelerini yeniden gündeme getiriyorlar.
“(yeni)”nin bu özelliğini sevdim; yazarları bilinenin, söylenenin altını çizmiyor. Yeni ve altı çizilecek metinler üretiyor.
Hem yeni okurlar yaratıyorlar, hem de eski okurları yeniliyorlar.
Kavramlar üzerine düşünce çeşitlemesinden hoşlanırım, çünkü düşünce çarpışmalarından okur da bir sonuca varır, bu tür çalışmalar, okurun özgürlük payını yüksek tutar.
* * *
“(yeni)”nin özelliğini, yapmak istediğini, bunu başarma oranını tartabilmeniz için İsmail Ertürk imzalı editör’den yazısının bir bölümünü mutlaka okumalısınız:
“Dergiyi dört bölüme ayırdık: (yeni)ye mektuplar, (yeni) dosya, (yeni)ler ve (yeni)den.

Edebiyat yada yazın, yazarın düşünce ve duygularını, okuyanın estetik bir tat almasını sağlamak amacıyla yazılmış ya da böyle bir amaç gütmese de biçimsel olarak bu düzeye ulaşmış yazılı yapıtların tümüne verilen isimdir. İnsanlar yaşadıkları dönemlere ait olarak şiir, roman, hikaye tarzında yazılar yazmışlardır. Tarihini bilmeyen kendini bilmez derler ya işte edebiyat hem tarihi öğretir hemde bizi bilgilendirir. Geçmiş dönemlere ait roman, hikaye gibi yazılar günümüze kadar ulaşmış hatta ulaşmakla kalmamış dizi senaryosu bile olmuştur.